24 Gru
2018

Podróż po Himalajach

Himalaje, czyli przepiękny łańcuch górski leżący w Azji ma ponad 2,5 tys. km długości i około 250 km szerokości. Rozciąga się na terenach kilku państw i składa się z trzech głównych pasm: Wielkie Himalaje, Małe Himalaje i Siwalik. Wielkie Himalaje obejmują ośmiotysięczniki, których przełęcze leżą zazwyczaj ponad 4000 metrów nad poziomem morza. Wysokość najniższego pasma nie przekracza 2000 metrów nad poziomem morza. Najwyższym szczytem Himalai jest oczywiście wszystkim znany z nazwy Mount Everest 8850 m n.p.m. Niewielu ludzi jednak osiągnęło ten szczyt.  W Himalajach zginęło wielu doświadczonych alpinistów i są to nie tylko najwyższe na świecie góry, ale także najbardziej zmienne i najniebezpieczniejsze ze wszystkich.

Nazwa „Himalaje” oznacza siedzibę śniegów i pochodzi sanskrytu.

Wypiętrzenie tych pięknych gór nastąpiło w oligocenie podczas orogenezy alpejskiej. Powstały one na styku płyt Euroazjatyckiej i Indyjskiej, gdzie ta druga napierała na pierwszą wypiętrzając masy skalne w postaci olbrzymich gór. Himalaje są zbudowane ze skał krystalicznych, w przeważającej ilości z granitów i gnejsów. Zachodzi tu gwałtowna erozja, rozwijają się zwłaszcza gigantyczne obrywy i osuwiska górskie. Na szczytach górskich mrozy przekraczają zazwyczaj -25 stopni Celsjusza latem, a zimą temperatura spada tam do ponad -40 stopni. Często występują tam huraganowe wiatry o prędkości przekraczającej nawet  150 km/h i oraz niezwykle gwałtowne i nieprzewidywalne załamania pogody. W Himalajach można spotkać wiele lodowców, które występują zazwyczaj wokół wielkich masywów. Zajmują ogromne powierzchnie, ale ich jęzory są zazwyczaj krótkie. Pola firnowe, zwłaszcza takie rozległe występują rzadko ze względu na stromą budowę masywów. Wody z topniejących lodowców zasilają natomiast wielkie rzeki takie jak: Ganges, Indus i Brahmaputrę.

Zdjęcie ze strony: Pixabay.com

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *